Nieuwe afdelingsleider Monique van Kleef voelt zich snel thuis in Rozendaal

Een half jaar geleden streek zij neer op Het Rhedens Rozendaal als afdelingsleider leerjaar 2 havo/vwo en leerjaar 3 havo/vwo/gymnasium. Wat trof zij aan, hoe heeft zij die eerste maanden beleefd en wat zijn haar ambities? Rheporter ging in gesprek met een uiterst betrokken onderwijsvrouw. 'De motivatie van de leerling is de kurk waar leerrendement op drijft.'

Van Kleef (46) is geboren en getogen in het Gelderse. Aan de basis van haar loopbaan in het onderwijs stond een eerstegraads docentenopleiding ruimtelijke vormgeving en kunstgeschiedenis op de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Haar eerste banen waren als invaldocent op scholen in onder meer Enschede en Nijmegen. Daarnaast ontwikkelde zij in die tijd educatief materiaal voor musea in Twente en Brabant en tekende zij samen met twee collega's voor de lesmethode Decor van uitgeverij Noordhof. In 1994 kwam zij terecht op het Isendoorn College in Warnsveld, waar zij uiteindelijk 17 jaar zou blijven. In het begin als docent beeldende vorming, maar later werd zij ook mentor, lid van een kerngroep die zich bezighield met onderwijsvernieuwing, en afdelingsleider. Bovendien zette zij in Warnsveld het Engelstalige vak Arts op. Van Kleef: ‘Ik vind het leuk om met alle geledingen te maken te hebben. Je communiceert dan veel en legt verbindingen. Daar houd ik van, je moet dit vak met je hart doen.’

Ontwikkelen

In antwoord op de vraag waarom zij naar een andere school is overgestapt, benadrukt Van Kleef dat zij het na al die jaren nog steeds naar haar zin had op het Isendoorn. ‘Maar toch vond ik dat toe was aan iets anders. Ik heb daar lang over nagedacht: wil ik oud worden op deze plek, of toch een nieuwe uitdaging zoeken. Omdat ik mezelf wilde blijven ontwikkelen, werd het uiteindelijk dat laatste. Ik vond dat ik mijn comfortzone moest verlaten. Een andere omgeving stelt hoe dan ook nieuwe eisen en dat houdt je scherp.’

Geen papieren tijgers

Het eerste halfjaar in Rozendaal is haar goed bevallen. ‘Ik heb Het Rhedens leren kennen als een degelijke school, in bepaald opzicht traditioneel misschien. Daar is niets mis mee, je bent in de eerste plaats op school om te leren tenslotte. Wat me erg aanspreekt is de duidelijke planstructuur. Het schoolplan, de locatie- en de afdelingsplannen zijn volledig op elkaar afgestemd. Bovendien zijn het allesbehalve papieren tijgers: wat op papier staat wordt in de lessen daadwerkelijk tot leven gebracht. Verder is Het Rhedens een school waar beweging in zit: dan kun je denken aan de ver-/nieuwbouw, maar we zijn ook heel druk met het onderwijs zelf bezig. Speerpunt daarbij is verdere vergroting van het leerrendement. Als laatste punt zou ik willen noemen de sfeer. Die is hier heel persoonlijk, iedereen kent elkaar. Dat is goed, want leerlingen mogen niet in de massa verdwijnen. Omdat ik zelf ook nog les geef, heb ik al veel leerlingen leren kennen.’

Motivatie

Wat is de grootste uitdaging voor Het Rhedens Rozendaal de komende jaren? Van Kleef: ‘Die sluit heel goed aan op mijn persoonlijke ambitie, en die ligt op het terrein van het versterken van de didactiek en de motivatie van de leerling. Want alleen daarmee bereik je een maximaal leerrendement. Het begint eigenlijk allemaal met het contact dat je als docent hebt met de leerling. Is dat goed, dan ben je in staat om de leerling te motiveren. Want die motivatie is toch de basis. Als een leerling niet gemotiveerd is om te leren, dan heeft didactisch sterk ontwikkeld onderwijs ook niet zo veel zin. En komt uiteindelijk het leerrendement in gevaar. Dat is in grote lijnen waar we hier mee bezig zijn: contact, motivatie, didactiek met als optelsom een goed leerrendement. En juist in een sfeer waarin dat contact zo belangrijk gevonden wordt, voel ik me goed thuis. En dan bedoel ik niet dat iedereen, leerlingen, ouders, docenten en andere medewerkers, alleen maar aardig doen tegen elkaar. Nee, het gaat vooral om aandacht en respect hebben voor elkaar. Elkaar serieus nemen, kritiek durven leveren, van de ander willen leren. Pas als je elkaar vertrouwt, kun je echt professioneel zijn. Van mening verschillen kan teweeg brengen dat je elkaar kritisch bevraagt en dat je daarmee verder komt. Het gaat er om hoe je ermee omgaat en hoe je er met elkaar over communiceert.’

Trots

‘Ik vind dat de school een plek moet zijn waar je graag bent. Waar je af en toe wat langer blijft, voor bijzondere activiteiten bijvoorbeeld. Op muziek- en toneelavonden zie je toch een andere kant van elkaar. Je kunt er, ieder op zijn eigen manier en niveau, talenten ontplooien en die delen met anderen en laten zien. Een school is meer dan alleen lessen. Samen bijzondere momenten beleven versterkt ook weer het onderling contact. Dus het is belangrijk dat de school dergelijke activiteiten blijft organiseren, zonder dat je daar in doorschiet natuurlijk. Maar je moet wel trots kunnen zijn op je school, en dat heeft onder andere met dat soort activiteiten te maken.’

Rendementsplannen

Van Kleef maakt dan concreet hoe de school bezig is met het leerrendement. ‘We maken rendementsplannen die heel praktijkgericht zijn: wat betekenen zij voor de lessen? Als het bijvoorbeeld om motivatie gaat, dan buigen we ons over de vraag: wat brengt leerlingen ertoe aan de slag te gaan? Soms gaat het daarbij over hele kleine dingen, een compliment geven aan een leerling kan bijvoorbeeld al veel doen. Over didactiek en motivatie hebben we gesprekken gevoerd me alle secties. Dat soort gesprekken zijn belangrijk omdat je dan gezamenlijk echt met je vak bezig bent en van elkaars visie veel kunt leren. Het maakt het totale onderwijsteam hechter én beter. Nu zijn we bezig met het verbeteren van de didactische werkvormen en het verbeteren van de doorlopende leerlijn. Niet als doel op zich, maar als concrete instrumenten.’

Rust

Op de vraag wat er zou moeten veranderen op Het Rhedens Rozendaal, noemt Van Kleef als eerste de verbouwing. ‘Het zou fijn zijn als die klaar is. Dat brengt de rust weer terug. Want ondanks alle goede voorzorgsmaatregelen, trekt zoiets toch een zware wissel op alle betrokkenen. Alles is nu wat minder gestructureerd. Voordeel daarvan is wel dat je goed merkt hoe je als team in elkaar steekt. Het verdient een compliment dat iedereen zich zo flexibel opstelt. Maar we zijn er onderhand wel aan toe om van het mooie nieuwe gebouw te gaan genieten. Men hoeft dan niet meer van hot naar her te sjouwen, collega’s zien elkaar weer vaker, teams worden niet meer uit elkaar getrokken en er is weer een extra reden om trots te zijn op de school. Gelukkig is het bijna zover.’

Vlakker

Er wordt nog wel eens gemopperd over de kwaliteit van het huidige onderwijs. Is die echt minder geworden? Van Kleef nuanceert dat. ‘Als ik dan toch iets zou moeten noemen, dan is het dat het onderwijs de afgelopen periode misschien wat vlakker geworden is. In die zin, dat het niet alleen gaat om kennis opdoen, maar dat je ook moet leren hoe je die kunt benutten. Dat je stilstaat bij de vraag: wat heb ik nou eigenlijk geleerd en wat kan ik ermee? Misschien hebben we in onderwijsland wat te lang alleen maar van les naar les geraced.’

Fiets

Tot slot: komt er dit jaar een Elfstedentocht? Van Kleef reageert enigszins verbaasd op de vraag maar schudt dan haar hoofd. ‘Nee. Ik ga elke dag op de fiets naar school, dus laten we de weersomstandigheden maar een beetje draaglijk houden.’